SIRORAT's profile♥ SIRORAT ♥PhotosBlogListsMore Tools Help

Blog


    June 29

    นานเท่าไหร่?

     
    ไม่ได้อัพสเปซมาเนิ่นนาน ตั้งแต่ย่างก้าวเข้าสู่ชีวิตมหาลัย
    ชีวิตมหาลัยเหนื่อยมาก โตขึ้นกว่าเดิม มีความรับผิดชอบกว่าเดิม
    หรือเปล่า ?  555+  ก็น่ะนิดนึงส์
    ยังแบบในบางครั้งมีความรู้สึกว่าตัวเองยังไม่โต ยังเหมือนเด็ก
     
    เรียนมหาลัยโตขึ้น มีอะไรให้รับผิดชอบมากขึ้น
    แม้กระทั่งชีวิตของตัวเอง ก็ยังต้องรับผิดชอบมากขึ้น
    แต่ก็น่ะ อะไร ๆ หลายๆอย่างเปลี่ยนไป มีความคิดมากขึ้น
    เลือกที่จะเชื่อมั่นในบางอย่างมากขึ้น
     
    ตอนนี้เรื่องส่วนตัว หรือเรื่องของโอ๊ดกับแม๊กซ์ไม่อยากคิด
    รู้สึกตอนนี้เหมือนกับว่าเราเป็นเพื่อนกันจะดีที่สุด
    หรือมานถึงจุดอิ่มตัวแล้วก็ไม่รู้ หรืออาจจะถึงมานานแล้วแต่เพิ่งรู้ตัว
    มันก็ขึ้นอยู่กับแม๊กซ์ว่าจะขึ้นรถไฟไปต่อด้วยกัน หรือจะหยุดลงที่ชานชาลานี้
    แต่ที่แม๊กซ์อัพในได ว่าโอ๊ดจะไม่ไปต่อกับเธอแล้วจะหยุดลงที่ชานชาลานี้
    มันไม่ใช่น่ะ โอ๊ดก็แค่อยากจะหยุดพักก็เท่านั้นเอง
    ขอเวลาโอ๊ดบ้างตอนนี้ไม่อยากคิดไรทั้งนั้น
    อยากจะเต็มที่ให้กับเรื่องเรียน ครอบครัว แล้วก็เพื่อนบ้าง
    หวังว่าเธอคงเข้าใจน่ะ
     
     
    March 30

    ยิ้มแฉ่ง

    ตอนนนี้แบบรู้สึกดีและแย่ปนกันไป มีเรื่องให้คิดมากกว่าแต่ก่อนมากมาย
    ทั้งเรื่องของตัวเอง แล้วเรื่องของเราสองคน มันหน้าปวดหัวไปหมด
    แต่ตอนนี้ทุกอย่างเริ่มคลี่คลาย เริ่มโอ เริ่มเข้าที่และลงตัวเรื่อยๆแล้ว

    เรื่องของฉัน

     - สรุปจะเรียนอะไร ?
          เปลี่ยนใจกระทันหัน55+ นิเทศศาสตร์ เอกการโฆษณาเชิงสร้างสรรค์

    - แล้วจะเรียนไหวไหม ?
          เอาเห๊อะ ฉันทำได้ ฉันต้องทำมันให้ได้

    - กลัวกับความเปลี่ยนแปลงไหม ?
          เคยกลัว แต่ตอนนี้ไม่และ เพราะการเปลี่ยนแปลงที่กำลังจะเกิด จะทำให้เจอสิ่งที่ดีกว่า

    เรื่องของเรา
         จะพยายามทำความเข้าใจในคำพูดเธอทุกอย่างจะเชื่อเธออย่างที่เธอเชื่อฉัน
         จะมั่นใจในตัวเธออย่างที่เธอมั่นใจในตัวฉัน จะไม่หวั่นไหวและก็จะไม่คิดมาก สัญญา
         ขอบคุณเธอสำหรับตลอดระยะเวลา 10 ปีสำหรับคำว่าเพื่อน และอีก 1ปีในฐานะแฟน
         ขอบคุณที่เธอเยียวยาความรู้สึกฉันให้หายดี ทำให้หัวใจฉันแข้มแข๊งขึ้นมา
         ขอบคุณที่อยู่เคียงข้าง ในยามท้อแท้ อ่อนไหว หรือเสียใจ ขอบคุณที่มีเธอ
         ขอโทษในบางครั้งที่งี่เง่า เอาแต่ใจ และทำให้เธอเสียใจ
         ขอโทษที่ในบางครั้งเหมือนตัดสินใจไม่เ็ด็ดขาด เอาเรื่องของเขาเข้ามาทำให้เราทะเล๊ากัน
         ขอโทษที่ทำให้เธอต้องคอยเสียสละเพื่อฉันตลอดมา
         แต่ตอนนี้ฉันจะแข้มแข๊งขึ้น รับรอง เวลาที่ห่างกับเธอฉันจะแข้งแข๊งขึ้น เพื่อเธอ

    สงกรานต์ not go to with family but i go to with ma friends oK
    March 11

    เปลี่ยน

    จะเป็นไม่ได้ไหม
    ถ้าโลกนี้ไม่มีกลางคืน แล้วมีแต่กลางวัน
    ไม่มีอากาศร้อน มีแต่อากาศหนาว
    ไม่มีทะเล มีแต่ภูเขา
    ไม่มีความทุกข์ มีแต่ความสุข
    ถ้าเป็นไปได้ ก็คงแปลก
    โลกที่เป็นไปอยู่ก็คงขาดสมดุลของมันที่เคยมี

    เพราะฉะนั้น
    . . .


    มันก็คงไม่มีทางเป็นไปได้
    ที่ฉันจะย้อนเวลากับไป
    แล้วเลือกที่จะไม่รู้จักเธอ
    เลือกที่จะไม่เจอเธอและไม่ได้รักเธอ
    มันคงไม่มีทางเป็นไปได้เลย

    เพราะฉะนั้น

    ฉันจึงไม่สามารถลืมเธอได้
    เหมือนกับโลกที่ไม่ได้เกิดมามีแต่ความสุข
    ทางเดินบนโลกใบนี้ที๋ฉันเลือกเอง
    ฉันจึงต้องยอมรับมันไว้เอง
    ก็แค่นั้นจริง ๆ ๆ


    March 09

    ชีวิต


    มันมีอะไรที่ยากกว่าการใช้ชีวิตอยู่บนโลกใบนี้ไหม?
    ตอนนี้โอ็ดรู้สึกกลัว กลัวในสิ่งที่ยังไม่เกิดขึ้น แต่มันจะต้องเกิดขึ้นอย่างแน่นอน
    ไม่วันใดก็วันหนึง และมันก็อีกไม่นานแล้วด้วย

    โอ๊ดกลัวการเป็นผู้ใหญ่
    กลัวที่จะโตขึ้นไปใช้ชีวิตในอีกขั้นหนึง
    กลัวการบพผู้คนใหม่ๆ เพื่อนใหม่ๆ กลัวการเจอคนที่เฟคใส่ตัวเอง
    ชีวิตตอนนี้อารมณ์ไม่มีอะไรที่คงที่ จากใจ
    กลัว เบื่อ เหนื่อย ล้า ท้อแท้ สิ้นหวัง มีความหวัง เกลีียด ชอบ สนุก เศร้า
    ตอนนี้อารมณ์มันตีกันไปหมด ไม่รู้แล้วว่าจริงๆรู้สึกยังไง
    ชีวิตมันไม่ได้ืทำให้โอ๊ดหยุ่งเหยิงซักเท่าไหร่
    แต่โอ๊ดที่แหล่ะทำให้มันหยุ่งเหยิิงไปเอง

    เฮ้อ เมื่อไหร่ชีวิตยุ่งเหยิงของโอ๊ดจะยุติ เหนื่อยมากมาย
    March 05

    ิสิ่งที่พยายาม

    แค่ได้ยินเสียง ... แค่นั้น
    เสียงที่เหมือนจะไม่ได้ยินมานานมากแล้ว
    เสียงที่พยายามจะไม่นึกถึง
    เรื่องเก่าๆที่พยายามลืม เพื่อเริ่มต้นใหม่
    สุดท้ายสิ่งที่ทำมามันปล่าวประโยชน์



    ลืมไม่ได้ . . .


    ไม่ได้รักแล้วรู้ตัวดี
    เพียงแต่ยังเป็นห่วง เหมือนที่ผ่านมา
    ทำยังไง กูสมเพศตัวเองเข้าขั้น
    แม๊กซ์ โอ๊ดขอโทษหว่ะ

    ถ้าเป็นไปได้ อีกไม่นานคงเปลี่ยนเบอแน่นอน

    เฮ้ออ จำไว้แค่เพื่อน แล้วแกก็มีแม๊กซ์อยู่

    February 20

    กี่วันแล้ว

    แบบว่าปิดเทอมแล้ว (หรือเปล่า) เหลือสอบพื้นฐาน ก็แค่นั้น
    ชีวิตปิดเทอม วันหยุดน่าเบื่อ
    ไม่มีอะไรเบื่อ ๆ ๆ ประกอบกับไม่ได้เข้ามาอัพสเปซนานมาก
    เรียกได้ว่าดองข้ามปีเลยทีเดียว
    วันนี้ว่างจัด แล้วก็เบื่อจัด เลยมาทำสเปซใหม่
    เรียบๆ ง่ายๆ ไม่มีอะไรมาก

    อืม,รู้สึกแปลกๆนิดหน่อย
    เพราะเปิดเทอมรอบนี้คงไม่ได้กลับไปเ้รียนโรงเรียนเดิม
    ไม่ได้เจอหน้าครูคนเดิมๆ ไม่ได้เจอหน้าเพื่อน หน้ารุ่นน้องที่รักแล้ว
    เพราะจบม.6แล้ว แล้วก็จะเข้ามหาลัยแล้ว
    สถานทีใหม่ๆ เพื่อนใหม่ และ เราก็คงต้องโตขึ้น
    จะทำตัวแบบเด็กๆไม่ได้อีกแล้ว
    เฮ้ออออออ


    รู้สึกได้ถึงสิ่งที่กำลังจะเปลี่ยนแปลง



     

    ขอให้เหมือนเดิม - Budokan
    November 18

    ฉัน

     
     
    โอ๊ดเหนื่อยเบื่อ ไม่อยากรับรู้
    ตอนนี้อารมณ์โอ๊ดเป็นอย่างนี้จริงๆ
    เบื่อที่จะต้องมานั่งนรับฟังปัญหาเดิมๆซ้ำๆ
    ทั้งๆที่โอ๊ด รู้แล้ว เข้าใจแล้ว ทำไมต้องตอกย้ำโอ๊ดอยู่เรื่อยๆ
    โอ๊ดไม่เข้าใจ  ถ้าเป็นไปได้โอ๊ดไม่อยากจะมีลมหายใจอยู่ต่อไปแล้ว
     
    โอ๊ดเคยอ่าน FW อยู่ฉบับหนึง
    เป็นเรื่องของเด็กผู้หญิงคนหนึง แม่เธอไม่เคยสนใจเธอ
    เอาแต่น้องเธอ(ซึ่งต่างกับเรานิดหน่อยตรงที่พ่อเธอยังรักเธอ)
    สุดท้ายแม้กระทั่งคนที่เธอรักก็ทอดทิ้งเธอ
    เธอจึงตัดสินใจลาจากโลกที่แสนวุ่นวายนี้
    เมื่อเธอจากไปแม่เธอพูดว่ารักเธอ แม่เธอสวมกอดเธอ
    นั่นเป็นสิ่งที่เธอปราถนามากที่สุดตอนที่เธอมีชีวิตอยู่
    แต่เธอได้รับมันตอนเธอจากไปแล้ว
     
    ซึ่งโอ๊ดคิดว่าถ้าโอ๊ดตายไป
    แม่อาจจะรักโอ๊ดมากขึ้น และเห็นคุณค่าของโอ๊ดมากขึ้นก็ได้
    โอ๊ดคิดอย่างงั้นจริงๆน่ะ  ถ้าโอ๊ดตายไป อะไรๆ มันอาจจะดีกว่านี้ก็ได้
     
    .
    .
    .
    .
    .
    .
     
    เฮ้อออออออออออออออออออออออออออ  สาธุ!!!!
    November 16

    Long time

     
    เป็นเวลาที่ยาวนานมากๆจริงๆ ที่ไม่ได้มาอบล็อกเลย
    แบบว่า 8 เดือนกว่าแล้วมั้งหรือนานกว่านั้น
     
    ไม่ได้หายไปไหน ยังอยู่กับโลกออนไลน์
    อัพไดในเย็น เล่นฮาย5 โหลดเพลง
    ชีวิตวนเวียนซ้ำๆ
     
    ช่วงนี้คนอื่นอาจจะไปร.ร.ไปเรียนตามปกติ
    แต่โอ๊ดฝึกงาน แก็ใกล้เสร็จแล้ว อีก 2 อาทิตย์เอง
    ตอนนี้หามหาลัยเรียนอยู่
    เพราะโอ๊ดจะไม่ต่ ป.ว.ส.
    คณะมนุษศาสตร์  เอกการท่องเที่ยวและการโรงแรม
    คณะนืเทศศาสตร์  เอกการโฆษณา
    แบบว่าเวลามนก็ใกล้ขึ้นมาเรื่อยๆแล้วอ่ะ
    โอ๊ดยังตัดสินใจไม่ได้เลย อันที่จริงก็รู้อ่ะน่ะว่าใจรักและอยากเรียนอะไร
    อยากเรียนเกี่ยวกับการท่องเที่ยวและการโรงแรมนี่แหล่ะ
    เพราะโดยส่วนตัวเป็นคนชอบเที่ยว มากๆๆๆๆ
    แต่แบบอีกใจที่ทำห้ตัดสินใจไม่ได้ก็คือ  ความกลัว
    กลัวว่าจะเรียนไม่ไหว กลัวว่าจะเรียนไม่จบ กลัวๆไปต่างๆนานา
    แต่คิดว่าอีกไม่นานคงจะขจักความกลัวออกไปได้หมดหล่ะ
    แล้วก็คงจะเลือกลงสิ่งที่ตัวเองฝันมาตลอดอีกเหมือนกัน
    June 08

    Brith Day หมู๋บีม

    Happy Birthday Comments
    hAAp pY bRitH DaY

    สุขสันต์วันเกิดน่ะ ไอมู๋อ้วน
    ขอให้ผอมลง
    ขอให้หล่อมากขึ้นกว่าเดิม
    ขอให้สูงน้อยกว่าฉัน


    ถึงแกจะกวน แต่ฉันก็รักแก
    555+ ซึ้งม๊ะ

    May 15

    เธอคนเดียวตอนนี้

     
    เธออีก 5 วัน จะครบรอบ 1 เดือนของเราแล้วไวจังเน๊าะ
    ฉันก็ไม่รู้หรอก อันที่จริงเพราะไม่ได้จำ (รู้สึกผิดนิดหน่อยแฮ๊ะ)
    ถ้าเมื่อเย็นเธอไม่บอกก็ไม่รู้หรอก
    เพระไม่ได้สนใจจริงๆ
    ก็คิดแค่ว่าอยากให้เราครบกันเรื่อยๆ ครบกันนานๆเท่านั้นเอง
    ไม่อยากจะใส่ใจเวลาสักเท่าไหร่(ข้อแก้ตัวแค่นี้ พอไหวไหม)
     
    อยากจะขอร้องฟ้า ให้เราครบกันอย่างนี้นานๆ
    ให้ฉันมีเธออย่างนี้ตลอดไป จะได้ไหมน๊า?
     
    เพราะถ้าฉันขาดเธอไป  คงเหงาน่าดู

    คงไม่มีเสียงบ่น เรื่องนอนดึก
    คงไม่มีเสียงบ่น เรื่องตื่นสาย
    คงไม่มีเสียงบ่น เรื่องอ่านการ์ตูน
    คงไม่มีเสียงบ่น เรื่องไม่ดูแลสุขภาพ
     
    ประมาณนั้น
    หรือถ้ามากกว่านั้น...
     
    คงไม่มีเสียงทุ้มๆ คงเธอที่คอยบอกว่าฝันดี
    คงไม่มีมือใหญ่ๆ ของเธอคอยรูปหัวคอยปลอบฉัน
    คงไม่มีข้อความวันละข้อความ ที่เต็มไปด้วยความห่วงใยของเธอ
    คงไม่มีไทลินอลเป็นกระปุกเพราะฉันชอบตากฝน
    คงไม่มีใคร หัวเร๊าะให้ฉันในเวลาที่ฉันสุข
    คงไม่มีใคร ร้องให้ไปกับฉันในยามที่ฉันทุกข์
    และอะไรอีกมากมายที่มันเกิดขึ้นกับฉัน
    ตั้งแต่ที่มีเธอเข้ามา
     
    ตั้งแต่เมื่อไหร่กันน่ะ ที่เธอเข้ามา ไม่รู้สิ่น่ะ
    แต่พอฉันรู้ตัวเธอก็กลายเป็นส่วนหนึ่งของชีวิตฉันไปแล้ว
     
    คงเป็นเพราะวันนั้นฉันเลือกที่จะเลิกจมอยู่กับอดีต
    และเลือกที่จะเริ่มต้นใหม่กับเธอหล่ะมั้ง
     
    อย่างที่ฉันเคยพูด ไม่ว่าพรุ่งนี้พวกเราจะเป็นยังไง
    และอนาคตของเราจะเป็นยังไง และเราจะครบกันได้นานไหม
    ฉันไม่รู้ และไม่อยากสนใจมัน
    แค่เราทำวันนี้ของเราให้ดีที่สุด เพระพรุ่งนี้มันก็ขึ้นอยู่กับวันนี้
    แค่วันนี้ฉันมีเธออยู่ก็เพียงพอแล้ว
     
    รักเธอน่ะไอกระล่อน
     
    May 11

    ไม่เข้าใจ

     

    Photobucket

    ช่วงนี้ ช๊านมีความสุขดี หรือเปล่า? เอ๊ะยังไง? ตัวเองยังไม่เข้าใจ
    อย่าแปลกใจ กูยังดีอยู่ แต่ช่วงนี้เหนื่อยๆ เพราะมีแต่เรื่อง

    เรื่องมาก หลายเรื่อง เข้ามาพร้อมๆกัน กูก็รับไม่ไหวเหมือนกัน

    -*- ~~~~  ? ปริ๊วววววววววว
    เกิดอะไรขึ้นกลับตัวกูตอนนี้ก็ไม่รู้

    สับสน ไปหมด

     

    **************~~~LOVE~~~**************

     

    Photobucket

    เรายังรักกันดีหรือเปล่าเธอ? ฉันคิดว่าใช่น่ะ
    เธอ เธอ เธอ ตอนนี้ฉันมีแต่ เธอ เท่านั้นน่ะ เข้าใจไหม?
    แล้วเธอหล่ะทำได้อย่างที่พูดกับฉันหรือเปล่า เธอจะทำได้หรือเปล่า?

    เหนื่อย ๆๆๆๆๆ ช่วงนี้เป็นแบบนี้จริงๆ
    ไม่ใช่เพราะเธอ แต่เพราะตัวฉันเองทั้งนั้น

    ขอโทด -*-ที่ขี้หงุดหงิดมากเกินไป

     

    ขอบคุณ สำหรับไอตัวน้อย
    เธอเพื่อนฉันสงสัยหว่ะ ว่าจะไปยืนคีบทำไมให้เมื่อยเป็นชั่วโมง
    หมดเงินเกือบพัน ซึ่งสามารถซื้อไอตัวใหญ่ให้ฉันได้เลย

     

    แต่ฉันรู้ ว่ามันมีคุณค่า เพราะเธอยืนคีบให้ 555+
    แฟนฉันน่ารักจริงๆ
    ขอโทด ที่หงุดหงินและพาลใส่
    รักเธอหว่ะ ฮิฮิ

    May 03

    HAPPY

     
    เพราะฉันอารมณ์ดี
    อารมณ์ดีโคตรรรรรรรรร
     
    :) I love you Hunny
     
     
     
    รักเธอที่สุด
     
     
    Oat rak Max tee sud
    (แฟนช๊านนนน่ารัก)
    April 28

    ที่ใช่ อาจจะไม่ใช่

     
     
     
    บางครั้งสิ่งที่เราคิดมาตลอดว่ามันใช่ มันอาจจะไม่ใช่อย่างที่เราคิดเลยก็ได้
    บางครั้งคนที่เราคิดว่าใช่ อาจจะไม่ใช่คนที่เราคิดก็ได้
    แต่คนที่เรามองข้ามโดยไม่เห็นความสำคัญ เขาอาจเป็นคนที่ใช่สำหรับเรา ก็ได้
     
    ช่วงนี้กูอารมณ์แปรปรวน ไม่เข้าใจตัวเองเหมือนกันคลุ้มดี คลุ้มร้ายไปเรื่อย
    ตอนนี้เริ่มต้นใหม่ นับ1ใหม่กับเรื่องของความรัก
    แม็กซ์ โอดไม่รู้เราจะไปกันได้ถึงไหน จะถึง 100 หรือเปล่า
    หรือจะสิ้นสุดลงแค่ 10 โอดไม่รู้ แต่ตอนโอดรู้แค่เรามีกันและกัน ใช่ไหม?
    โอดรู้ว่าโอดไม่ใช่คนดี เป็นคนงี้เง่าเอาแต่ใจ ใจร้อนขี้โมโห แถมหน้าตายังไม่ดีด้วย
    แต่แม็กซ์ก็ยังคอยอยู่เคียงข้างโอดเสมอ
    ขอให้เรามีกันและกันอย่างนี้นานๆน่ะ
     
     
     
    กูไม่ได้เป็นคนใจง่าย ไม่ได้เป็นคนเจ้าชู้ ไม่ใช่คนที่จะเริ่มใหม่กับใครก็ได้
    ขอร้อง ไปแล้ว ไปเลย จะกลับมาอีกทำไม ไปแล้วก็ไปเลย อย่ามาทำลายชีวิตกูอีกได้ไหม
    ทีผ่านมายังทำร้ายกูไม่มากพอหรอ
     
     
     
    กูชอบเพลงนี้ ไม่ได้มีความหมายอะไร แค่กูชอบ
     
     
     
     
     
     
    April 22

    บางเวลา

     
    บางเวลา *
     
    รู้สึกเหงา คิดถึงเธอ
     
    บางเวลา*
     
    คิดถึงเธอ มีแต่เจ็บช้ำ
     
    บางเวลา*
     
    ไม่เข้าใจตัวเอง แม้เธอจะทำร้ายกันมากแค่ไหน
    ก็ยัง ..................  คิดถึงเธอ
     
     
     Photobucket
     
     
    :']  เท่าไหร่ถึงจะพอ ไม่เข้าใจตัวเองเหมือนกัน
    เวลาดูหนัง ก็ คิดถึงเธอ
    เวลาทำอะไรที่เคยทำกับเธอ  รู้สึกแย่*
     
     
    เมื่อคืนเกิดบ้า * กูบ้าไปแล้วจริงๆ
     
    เอามือถือมานั่งเปิดข้อความที่เธอเคยส่งให้
    แล้วก็นั่งร้องไห้อยู่คนเดียว บ้าไปแล้วจริงๆกู
     
    เมือ่คืนนอนไม่หลับ นั่งคิดเรื่องเธอกับเขา
    เธอจะทำให้เขามากกว่าที่ทำให้ฉัน หรือเปล่า?
    เธอจะรักเขามากกว่าที่เคยรักฉัน หรือเปล่า?
    ความรู้สึกงี่เง่าปัญญาอ่อน ทะลักออกมา ไม่รู้จบ
    กว่าจะได้นอนก็เกือบตี 3 แหน่ะกู
     
    กู ไม่เคยคิด ว่ากูจะรัก เขาได้มากขนาดนี้ ไม่เคยคิดจริงๆ
    จนวันนี้เมื่อเขาไม่ได้อยู่ข้างๆกูแล้ว กูถึงเพิ่งรู้สึกตัว
    ว่า กูรักเขามากกก และ กูก็เกียจเขามากพอๆกัน
    เกียจ ที่เขาหักหลังกู
    เกียจ ที่เขาหันหลังให้กู
    เกียจ ที่กูให้โอกาศเขาถึง 4 ครั้ง
    และ กูก็เกียจที่ตัวเองโง่ขนาดนี้
     
     
    ตอนนี้* กูอาจดีขึ้นไม่มากเท่าไหร่
    แต่กูก็ดีขึ้นมากแล้ว
    แล้วกูก็ไม่เคยเสียดายเวลา 4 เดือนที่คบกัน
    เพราะอย่างน้อยกูก็ยังได้ความรู้สึกดีๆเป็นความทรงจำกลับมา
     
    กูไม่ได้เสียใจ ถึงขั้นทำร้ายตัวเอง
    เพราะ
    กูไม่โง่ถึงขนาดเอาชีวิตไปทิ้งเพื่อ ผู้ชายแค่คนเดียว
    กูยังมีครอบครัว มีเพื่อน มี พี่ น้องที่ยังห่วงกู
     
     
    กูคิดได้และ*
     
    กูจะเลิกจมปลักกับสิ่งเดิมๆ อะไรเดิมๆกูจะทิ้งให้หมด
    เริ่มต้นใหม่ดีกว่า ตอนนี้กูมีทริปออกทัวอีกแล้ว
    10-15 หัวหิน บ้านพี่ปราย [ไม่รู้ว่าแม่กูจะให้ไปป่าว]
    26-27 บางแสน กับเหล่า ทียูวว์
     
    ทะเลทั้งนั้น * กูหล่ะกลุ้ม เพิ่งกลับมาจากภูเก็ต
    ขากูตอนนี้มี 3 สี เครียดๆๆ ดำๆๆๆๆ กชาตินี้กูจะขาวบ้างไหมเนี่ย
     
    ^________________________^
     
    กูจะ ยิ้มสู้ หล่ะน่ะเพื่อนๆ สู้ สู้ สู้ตายค่ะ
     
     
     
     
     
    April 19

    กู

     
    ตอนนี้กูก็นยังคงเป็นกูที่ โสด* เหมือนเดิม ไม่เคยคิดจะเริ่มต้นใหม่
    อยากอยู่แบบนี้ไปสักพัก เพราะที่ผ่านมารู้สึกแย่กับเรื่องของ ความรัก*มามากพอ
     
    ไม่ใช่ว่าจะไม่เปิดรับใครเลย เพียงแต่ยังไม่พร้อมที่จะมีใคร
    ยังไม่พร้อมที่จะเริ่มต้นใหม่ ยังอยากใช้ชีวิตแบบนี้ อีกสักพัก
     
    เหงาไหม? ก็มีบ้างในบงเวลาที่เหงาและ รู้สึกหว้าเหว่
    แต่มันก็เป็นแค่ความรู้สึกแปบหนึง สักพักก็จะหายไป
     
    Photobucket
     
    ที่ผ่านมาไม่ได้อัพสเปซก็เพราะตัวเราแทบไม่ได้เตะคอมเลย
    ก็มีงานใหญ่ที่ผ่านมา คืองานบวชพระกอลฟเพื่อนเราก็มีตุ๊ดไป
    หลังจากนั้นก็ไม่ได้ทำอารายอยู่บ้านเฉยๆ
    สงกรานต์ตอนแรกกะว่าจะไปเล่นกับพวกไอหนิง ไอฝนก็ไม่ได้ไป
    เพราะไป ภูเก็ต* บอกได้คำเดียวไม่สนุกเลย
    ที่ประทับใจหรอ ก็แค่ดำน้ำ
    ที่เหลือกูรู้สีกเฉยๆ
    ไม่รู้จะอัพอะไรแล้วไปดูรูปเอาเองดีกว่าน่ะ
     
     
     
     

    งานบวชพระกอลฟ

     

       

    ไปภูเก็ต

      
     
     
    ป.ล. และโดยส่วนตัวตอนนี้กำลังปลื้มกับโปรแกรมใหม่ PhotoScape ลองหามาใช้กันดูน่ะค่ะเพื่อนๆ
    กำลังบร้ามากมาย นั่งแต่งรูปทั้งวัน +555
     
     
     
     
     
     
     

    April 09

    come back

     
    กลับมาแล้ว ไปทำงานมา 10 กว่าวัน เงินออก 2900
    โดนหักที่เบิกมาไป 200 ซื้อหนังสือไป 500 กว่าบาท ช่วยกันออกไปกินข้าวที่ดีดีคนละ100
    สรุปเหลือเงิน 2100 นี่ขนาดว่าจะไม่ใช้น่ะเนี่ย
     
    ทำงานเหนื่อย แต่สนุก รู้จักเพื่อนใหม่ๆ
    ไม่คิดว่าตัวเองจะทำงานได้ แต่ก็ทำไปแล้ว
    ถ้ามีอีกก็ทำอีก สนุก
     
    ที่ไปทำงาน ทำให้ไม่ต้องอยู่บ้าน ไม่ต้องอยู่คนเดียว
    ไม่ต้องคิดมาก ตอนี้บอกตรงๆทำใจได้แล้ว
    กับทุกเรื่องที่เกิดขึ้น ยอมรับ และไม่เสียใจอีกแล้ว
     
    ตอนนี้ดีขึ้นแล้ว จริงๆ
     
    จะสงกรานต์แล้วไปไหนกันเพื่อนๆ
    ส่วนตัวเราก็น่ะ ข้าวสาร สีลม แถวๆนี้หล่ะ
     
    เหล่าTU*จร๊า สงกรานต์เจอกันน่ะจ๋วบๆ
    March 25

    Time up

     
    หมดเวลา เอ้า งง งงกันใหญ่หล่ะสิ่
     
    หมดเวลาแล้วจริงๆ เที่ยวเล่น มามากพอแล้ว
    อยากเอาจริงกับตัวเองสักครั้ง
     
    อย่างที่บอกว่าจะไปทำงาน ไม่อยากให้ใครมาว่าเหยียบขี้ไก่ไม่ฟ่อ
    ต้องแบมือขอเงิน พ่อ แม่ ใช้ มันอาจจะจริง
    แต่กูไม่ยอมรับ เข้าใจไหม กูเลยต้องไปหางานทำ
     
    แต่ความจริงก็คือ ไม่อยากอยู่บ้าน
    กูเลยอยากไปทำงาน ไปเจอเพื่อนใหม่ๆ
     
    กูไม่ได้อายเลยที่จำทำงาน ถ้าเมื่อก่อนกูอาจจะอาย
    แต่ตอนนี้ไม่อ่ะ ใครที่ดูถูกกูไว้ ก็เดี๋ยวรู้กัน
    ได้เงินจากงานครั้งนี้น่ะ กูจะไม่ใช้สักกะบาท
    หรือเปล่า? ไม่รู้แต่อยากจะเก็บอาไว้
    กคอยดูแล้วกันว่ากูไหวหรือเปล่า
     
    เมื่อวานจันทร์ ไปดูปิดเทอมใหญ่กับ ตุ๊ดมา
    ใจจริงอยากดู Step up 2 แต่ตุ๊ดไม่ดู เพราะมันเปงซับ
    ก็สนุกดีชอบคู่ว่าน แต่ตอนจบ เรายังงงๆ
    อยากรู้ว่านวลโทรศัพท์มาพูดอะไรกับเหิล +55
    เพราะที่ดูก็ชอบคู่ว่าน กับเหิล ฮิฮิ
     
    อาจจะไม่ได้เล่นคอมสักพัก ใครคิดถึงก็ไปเจอกันที่ศูนย์น่ะค่ะ
    (ใครจะมาคิดถึงกูหว๊ะ)
     
     
    March 22

    ตัวฉัน = คนเดิม

     
     
      ฉันยังนอนดึกและตื่นสาย เหมือนเดิม
      ฉันยังกินข้าวแค่มื้อเที่ยงและมื้อเย็น เหมือนเดิม
      ฉันยังฟังเพลงวนไปวนมาแค่หนึ่งเพลง เหมือนเดิม
      ฉันยังขี้เหงา เหมือนเดิม
      ฉันยังทำอะไรตามใจและตามอารมณ์ เหมือนเดิม
      ฉันยังขี้โมโหและหงุดหงิดบ่อย เหมือนเดิม
      ฉันยังไม่มีความพยายามและอดทน เหมือนเดิม
      ฉันยังสนุกกับการกินขนมและช็อกโกแล็ต เหมือนเดิม
      ฉันยังชอบคุญโทสัพเปงเวลานาน เหมือนเดิม
      ฉันยังส่งsmsไม่เคยหยุด เหมือนเดิม
      ฉันยังหัวดื้อและแข็ง เหมือนเดิม
      ฉันยังไม่เลิกลืม เหมือนเดิม
      ฉันยังใช้เวลาส่วนใหญ่อยู่น่าคอมพิวเตอร์ทุกวัน เหมือนเดิม
      ฉันยังชอบดูหนังรัก เหมือนเดิม
      ฉันยังแรดไม่ลดลงและเพิ่มความแรดอยู่เสมอ เหมือนเดิม
      ฉันยังเชื่อมั่นในและมั่นใจในตัวเอง เหมือนเดิม
      ฉันยังกินเบียแทนน้ำเปล่า เหมือนเดิม
      ฉันยังฝืนยิ้ม เหมือนเดิม
      ฉันยังคงคิดถึงเธอ เหมือนเดิม
      ฉันยังคิดถึงเวลาเก่าเก่า เหมือนเดิม
      ฉันยังชอบหัวเราะ เหมือนเดิม
      ฉันยังนึกถึงคนที่เคยเดินผ่านเข้ามา เหมือนเดิม
      ฉันยังเป็งห่วงเธอ เหมือนเดิม
      ฉันยังชอบเวลาห้าทุ้ม ถึง ห้าโมงเย็น เหมือนเดิม
      ฉันยังนั่งรอดูเวลาห้าทุ่มทุกวัน เหมือนเดิม
      ฉันยังรักเธอ เหมือนเดิม
     
    " เวลาเปลี่ยน ฉันเปลี่ยน เธอเปลี่ยน สุดท้ายแล้วเรา ไม่เหมือนเดิม 
    ยังคิดถึงช่วงเวลา 7 เดือนที่ผ่าน ที่มีเธอคอยเคียงข้าง
    และเป็นแรงใจยามที่ ฉันท้อแท้ และ ไม่เหลือใคร
    ยังคิดถึงมือเธอ ยามที่ฉันล้ม และเธอยื่นมือเธอ เพื่อพยุงฉันให้ลุกขึ้น
     
     
    ...... สุดท้ายฉันยังคงคิดถึงเธอ และลืมเธอไม่ได้ เหมือนเดิม "
    March 20

    ตะลอน*

     
    วันนี้กูไปตะลอน มา ร้อนมาก
    เริ่มจาก ร.ร. ไปเทพา ไปบ้านคิด ไปบางปิ้ง ไปบ้านนิว นั่งรถย้อนมาทางบ้านคิด กลับบ้าน
    ฟังดูเหมือนกูไปน้อยมาก แต่จากบ้านกูไปนีมันช่างแสนไกล
     
    วันนี้ไปบ้านนิว ไปหาคุงเบส เพื่อนเลิฟมา
    เพื่อนช้าน กำหนดคลอดเลื่อนไปวันที่ 15 และ
    หมอนะหมอ จะให้วันที่13ตรงกันก็ไม่ได้
    แบบว่ากูอยากเกิดวันเดียวกับหลานกูไง ฮิฮิ
    สรุป กูยังคงเถียงกันไม่ตก "น้องมาเฟีย"ไม่เพราะตรงไหน
    โอดว่าเพราะกว่า "น้องลิ้นจี่" ที่ตั้มตั้งตั้งเย๊อะ
    เพศหลานยังไม่รู้ จะมาแย่งกันตั้งทำไม ให้พ่อแม่เขาตั้งกันนู่น +555
     
     
    มีแต่คนถามว่ากูสติแตกไปแล้วหรือเปล่า? เปล่าค่ะกูยังดีอยู่
    เหตุผลที่ทำให้เพื่อนูคิดว่ากูสติแตกไปแล้วนั่นเหรอ
    กูโดนแฟนทิ้ง ไม่ใช่คนที่เคยพูดถึงในสเปซ
    อีกคนค่ะ คนที่เขาทำให้กูทุกอย่าง แต่เพราะบางอย่างทำให้กูต้องเลิกกัน
    ผู้ชาย 2 คนทิ้งกู ห่างกันไม่ถึง 4 วัน ด้วยเหตุผลเดียวกัน
    ไม่ใช่กูไม่เศร้า - เศร้าไปแล้วเขากลับมาไหม
    กูช็อคมากกว่าเศร้า - เป็นใครเจอแบบนี้ไม่ช็อกบ้าง
    แต่ทำไงได้ ก็อย่างที่บอกไม่รู้ว่าจะเศร้าไปทำไม
    เพราะทุกอย่างมันเปงเพราะกูไม่ดีเอง
    กูเลย ปลง ปลง และก็ ปลง เพราะกูทำได้แค่นี้จริงๆ
     
     
    กูไม่ได้อยู่ในอารมณ์ที่จะเศร้า กูเศร้าได้ไม่เกิน 3 วันค่ะ
    เพราะกู ไม่อยากเครียด
     
    วันที่ 6 พี่ชายกูจะบวชแล้วว และพี่สาวกูก็กำลังจะมีน้อง
    เพราะกูยังมีครอบครัว มีพ่อ แม่ พี่ น้อง และ พื่อน ที่รักกู กูจะมาคิดมากทำไม
     
     
     
    TOMORROW GO TO JJ MORE HIHI
    ซื้อเสื้อผ้า ซื้อของ ซื้อรองเท้า
     
    27-5 กูทำงานที่ศูนย์สิริกิต แวะไปหากูได้น่ะเพื่อนๆ
     
     
     
    March 18

    ม+ล = รัก

     

    ม่วงเหลืองมาวินเลยกูตอนนี้
    ทั้งสเปซ ทั้ง ฮาย5 กูมีแต่ 2 สีนี้

    ชอบค่ะ ชอบมั่ก

    ดูสดใส ดี แล้วมันทำให้กูรู้สึกไม่เศร้า
    เดี๋ยวจะไปเปลี่ยนธีมไดอารี่เป็น 2 สี นี้เหมือนกัน +55

     

     Photobucket

     

    กูจะดูร่าเริงเกินเหตุไปไหม กูไม่ได้แสแสร้งแกล้งร่าเริง
    เพียงแต่กูไม่รู้จะเศร้าไปทำไม  และก็ไม่รู้จะเศร้าไปเพื่อใคร?

    ถึงกูเศร้าไปเขาก็ไม่ได้มารับรู้ ว่ากูเศร้า แล้วกูเสียใจเพราะเขา
    ต่อให้รักมากขนาดไหน เมื่อเขาไม่รักกู กูก็ไม่จำเป็นต้องแคร์
    แต่ขออย่างเดียว คราวนี้ไปแล้ว ไปเลย
    อย่ากลับมาอีก

    ตอนนี้กูอาจจะพูดได้ ว่าถ้าเขากลับมา กูจะไม่สนใจ
    แต่ถึงเวลานั้น กูอาจจะใจอ่อน  เหมือนทุกครั้ง แล้วยอมให้เขากลับมาก็ได้
    ถ้าช่วงนี้ติดต่อกูไม่ได้ ไม่ต้องสืบ เพระกูกับมือถือ ไม่ค่อยได้อยู่ด้วยกัน

    ก็ดีๆ ห่างๆสักพัก  อะไรๆก็จะดีขึ้น ช่วงนี้มีแต่เรื่องด้วย
    ปวดหัว มากมาย

     

    กูจะทำงานแล้วน่ะเพื่อนๆ เซอร์ไพรส์ ไหม กูจะไปหาประสบการร์ เว้ย
    +555 ดีใจกับกูหน่อย 27-3 เมษา เจอกูได้ที่งานหนังสือ
    กูจะทำงาน +555